باشد آن را نگهدارى نمايد ، و اگر صاحب مال ، تمكن از حفظ آن ندارد ، يا اين‌كه غايب است و اطلاع از وضع مال ندارد و مال هم معتنابه و نيز در معرض تلف باشد در صورت امكان احتياط واجب آن است كه آن را حفظ كند . مسئله 2579 - كسى كه چيزى را امانت مىگذارد ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند . مسئله 2580 - اگر انسان از نگه‌دارى امانت منصرف شود و وديعه را به هم بزند بايد در صورت امكان هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا به آنان خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست ، و اگر بدون عذر مال را به آنان نرساند و خبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . مسئله 2581 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براى آن ، جاى مناسبى ندارد ، بايد جاى مناسب تهيّه نمايد و طورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت كرده و در نگهدارى آن كوتاهى نموده است ، و اگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد و تلف شود بايد عوض آن را بدهد . مسئله 2582 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند و تعدّى ، يعنى زياده روى ، هم ننمايد و اتفاقا آن مال تلف شود ، ضامن نيست . ولى اگر به اختيار خودش آن را در جايى بگذارد كه ايمن از دستبرد و تعدى ستمگران يا دزدان نباشد ، چنانچه تلف شود بايد عوض آن را به صاحبش بدهد مگر آنكه جايى محفوظتر از آن نداشته باشد و نتواند مال را به صاحبش يا به كسى كه بهتر حفظ كند برساند ، كه در اين صورت ضامن نيست . مسئله 2583 - اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معيّن كند و به كسى كه امانت را قبول كرده بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى و اگر احتمال هم بدهى كه از بين برود ، نبايد آن را به جاى ديگر ببرى ، چنانچه امانت‌دار احتمال دهد كه در آنجا از بين برود و بداندچون آنجا در نظر صاحب مال براى حفظ بهتر بوده گفته است كه نبايد از آنجا بيرون ببرى ، بايد آن را به جاى ديگر ببرد ، و اگر در آنجا ببرد و تلف شود ضامن نيست . ولى اگر نداند به چه جهت گفته كه به جاى ديگر نبر ، چنانچه به جاى ديگر ببرد و تلف شود اقوى آن است كه بايد عوض آن را بدهد . مسئله 2584 - اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود ، جايى را معيّن كند ولى به كسى كه امانت را قبول كرده نگويد كه آن را به جاى ديگر نبر ، چنانچه امانت‌دار احتمال